Column Chris Geurts

Groot onderhoud

Onlangs werd er bij mij in de buurt een deel van een sociale woningbouwwijk opgeknapt. De huizen werden voorzien van een nieuwe kleur, omdat de gemeente had besloten dat er voortaan volgens een vastgelegd kleurenplan gewerkt gaat worden. Veel van de huizen hadden een gevel van een plaatmateriaal. Dit materiaal, dat al niet zo fraai meer oogde, werd in zijn geheel vervangen door dezelfde soort platen maar dan in de juiste kleur. Het schilders- en onderhoudsbedrijf is daar ongeveer een maand mee bezig geweest. 

Omdat ik vrijwel dagelijks langs deze wijk kom, kon ik het proces mooi volgen. Mij viel op dat bij elke woning de isolerende laag één of twee dagen werd blootgelegd. Een mooie gelegenheid, dacht ik, om de thermische isolatie van deze gebouwen naar een hoger niveau te tillen. Maar kennelijk was ik te naïef. Het doel van deze exercitie was alleen om de buurt op te frissen (lees het aanzicht van de huizen). De isolatie werd weer doodleuk weggewerkt achter de beplating, die waarschijnlijk de komende vijftien jaar niet meer van zijn plaats komt. Datzelfde zie je ook vaak bij groot onderhoud van daken. Er wordt simpelweg een nieuwe dakbedekking geplakt. Een gemiste kans lijkt mij, want met een kleine extra moeite kan een mooie kwaliteitssprong gemaakt worden. 

Jammer genoeg is het niet in het belang van de woningcorporatie om deze kleine investering te doen. Een lagere energierekening is mooi voor de bewoner, maar daar schiet de eigenaar niks mee op. Het wordt nu tijd, … nee, het is allang tijd om met elkaar af te spreken dat renovatie en groot onderhoud samen moet gaan met een substantiële verbetering van de energieprestatie. Met een beperkte meerinspanning wordt zo een grote meerwaarde gecreëerd.